http://www.dw.com/fa-ir/%D8%B4%D9%84%DB%8C%DA%A9-%D8%B3%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AE%D8%AF%D9%85%D8%AA%DB%8C%D9%87%D8%A7-%D8%B4%D9%84%DB%8C%DA%A9-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%D8%AF%D9%85%D8%AA-%D8%A7%D8%AC%D8%A8%D8%A7%D8%B1%DB%8C/a-39999097
پ.ن: خیلی خیلی ناراحت شدم... و کاری به اینکه دلیل این کار تحقیر سرباز از طرف دیگران، تجاوز، زورگویی، مسائل روحی یا هرچیز دیگه هست ندارم، چون همه ی این مسائل توی سربازخونه ها هست متاسفانه و نیاز به درمان ریشه ای داره ولی فشار روحی که بدون این موارد درون خود سرباز هست متاسفانه میتونم بگم نود درصد به دلیل پیش زمینه ای هست که پسرها ی جامعه ی ما از این خدمت اجباری یا مقدس دارند. و با بدترین دید میرن سربازی. البته که مسئله ی تجاوز اونم گروهی البته از نظر من از بدترین نوع ظلم هست. و ربطی به اون پیش زمینه نداره و شاید چون بعضاً مسئولین پادگانها به این مسئله رسیدگیی نمیکنن یا اشخاص متجاوز احتمالاً طرفدارانی هم دارن و سرباز مورد ظلم میبینه هیچ کس ازون پشتیبانی نمیکنه دست به همچین کاری میزنه... که واقعا جای تاسف داره.
پ.ن : من نه جامعه شناسم نه سیاستمدار نه روانشناس فقط و فقط نگرانم و خیلی ازین موضوع ناراحت و متاسفم
برچسب: شلیک,
نویسنده: کیانوش کاظمیان